Footsteps

Chrześcijanin świadcząc o Chrystusie często idzie pod prąd. Wykorzystajmy Wielki Tydzień: miłość Chrystusa na stronach Ewangelii domaga się od nas wzajemności. Jeśli pozwolimy tej Miłości potrząsnąć nami, to będziemy w stanie naśladować Trzech Młodzieńców z Księgi Daniela. Liturgia ukazuje nam ich jako ludzi, którzy postępują konsekwentnie ponieważ zakochali się w Bogu. (ks. Wojciech Woźny)

W V Tygodniu Wielkiego Postu zasłaniamy krzyże w naszych kościołach. Sens tego zwyczaju. Zrozumieć słowa Jezusa, który wzywa nas, abyśmy „co dnia brali swój krzyż i Go naśladowali” (Łk 9, 23-24). Czym jest ten codzienny krzyż, jak go odkryć, jak go z radością przyjąć. (ks. Michał Kwitliński)

Nad Sadzawką Betseda Jezus spotyka człowieka chorego od 38 lat, ktory "nie ma człowieka", który by mu pomógł. Spostrzegawczość Jezusa ("ujrzał" i "poznał") sprawiają, że Boża Moc pozostawia trwały ślad w życiu tego chorego. To też wyzwanie, które nam rzuca Jezus: bądź spostrzegawczy, odkryj potrzeby ludzi, których masz wokół, a również ty, pozostawisz trwały ślad w ich oraz twojej własnej historii. (ks. Wojciech Woźny)

Chrystus patrzy na nas z Krzyża, a Jego spojrzenie domaga się od nas wzajemności. Słowa Chrysusa o Jego pragnieniu odkupienia świata (Łk 12, 49) oraz Krzyżu, który daje nam Zbawienie (J 12, 32) pomagają nam odkryć, że cierpienie i trudności, które wydają się nie pasować do układanki szczęśliwego życia, na prawdę mają sens. Przeżywane w stylu Jezusa, stają się źródłem zbawienia dla świata, który nas otacza. (ks. Wojciech Woźny)

Podstawą radości w 4. niedzielę Wielkiego Postu jest Miłosierdzie Boga Ojca i zbliżający się już moment Zbawienia na Krzyżu. Przypomina nam o tym przypowieść o Marnotrawnym Synu (Łk 15, 1-3.11-32). Podstawą happy endu jest Ojciec, który kocha. Ale aby mógł przebaczyć, syn najpierw szczerze musi przyznać się do błędu. Dzięki temu scenografia życia na obczyźnie i wśród świń, zmienia się na rodzinny dom. Szczere nazwanie naszych wad i zalet jest warunkiem tego, by Bóg pomógł nam zmienić scenografię w naszym życiu. (ks. Wojciech Woźny)

W 3. niedzielę Wielkiego Postu usłyszeliśmy historię spotkania Mojżesza z Bogiem, który objawia mu się w płonącym krzewie na pustyni, u stóp góry Horeb (Wj 3, 1-8a.13-15). Bóg chce, abyśmy Go szukali, prowadzeni naturalnym pragnieniem wiedzy i prawdy. Trzeba umieć się dziwić i zachwycić światem, aby odkryć jego Stwórcę. Bóg pozwala się znaleźć, ale równocześnie mówi do nas, wymaga. Niektórzy się tego boją, przestają szukać. Odpowiedzmy odważnie i z ufnością, jak Mojżesz. Bóg objawia swoje imię: "Jestem, który jestem". Uświadamia nam, że jest źródłem wszystkiego i dla nas jest wszystkim. (ks. Michał Kwitliński)

Jezus zaskakuje Piotra: wybaczaj za każdym razem! Miłosierdzie zamiast zaciętości. W przypowieści o dwóch dłużnikach (Mt 18, 21-25) Chrystus ukazuje nam punkt odniesienia: Miłość Boga wobec nas. Ona potrząsa nami i uwalnia od zniewolenia: porównań, porywów pychy, skakania sobie do oczu. Gdy rezygnujemy z zaciętości, wstrząs miłości przeżywają także ludzie wokół nas i stają się wolni od tego co niszczy ich wewnętrznie. (ks. Wojciech Woźny)

Ostatnie dni Jezusa przed Męką. Po wjeździe do Jerozolimy, wyrzuca twardość serca, tym którzy nie rozpoznają w nim Mesjasza. Wykorzystuje obraz winnicy (Mt 21, 33-43.45-46), aby zachęcić nas do uległości i nieodkładania na później ważnych spraw. (ks. Wojciech Woźny)

Pan Jezus zabiera uczniów na Górę Tabor, aby nauczyć ich modlitwy. Potrzebny jest wysiłek, aby znaleźć właściwy czas i miejsce. Piękno miejsca sprzyja modlitwie. Uważać, aby nie przespać spotkania z Bogiem w modlitwie. Pan Jezus spełnił prośbę uczniów: został z nami w namiocie-tabernakulum. Modlitwa przed tabernakulum przypomina spotkanie z Bogiem na Górze Tabor. (ks. Michał Kwitliński)

Historia Łazarza i Bogacza pomaga nam zrozumieć, co kryje się za spojrzeniem każdego z nich. Pustka pełnego próżności spojrzenia Bogacza wywołuje odrazę. Otwartość na innych i pokora Łazarza budzi sympatię. Taki jest też styl Jezusa. (ks. Wojciech Woźny)

Św. Józef jest jak my. Normalny człowiek, w którego życiu dzieją się wspaniałe sprawy. To jest możliwe, ponieważ zamiast myśleć o sobie, jest mężny i uległy. Spoglądając na niego, możemy nauczyć się jak stopniowo zamieniać nasze życie, w success story.

Na progu Wielkiego Postu liturgia ukazuje Jezusa, który stawia czoła pokusom. Bóg wychodzi w ten sposób po nas pod same bramy piekła i zabiera nas stamtąd. To odnawia w nas nadzieję w naszych zmaganiach i popycha nas do zdecydowanej walki z pokusami. Jesli im ulegamy, zamazuje się w nas obraz Chrystusa.

Tak jak Pan Jezus był "wiedziony przez Ducha św. na pustyni", starajmy się przeżyć Wielki Post prowadzeni przez Ducha św. Aby przyjmować Jego natchnienia, potrzebujemy skupienia na tym, co ważne, na Bogu, starając się usuwać wszystko, co nas rozprasza. Prostota pustyni. Umartwienia są środkiem, aby panować nad pokusami, którymi diabeł chce nas rozpraszać, abyśmy nie szukali Boga i nie dostrzegali bliźnich. Dzięki modlitwie i umartwieniu nabieramy mocy duchowej, aby podążać za Panem Jezusem.

Chrystus obiecuje szczęście tym, którzy Mu zafuają. Jako przykład, podaje postawę "ubogich Jahwe", których jedyną podporą był Bóg Izraela (por. Łk 6, 20). Wdzięczność pomaga oprzeć naszą wiarę na faktach - Chrystus to nie fatamorgana, nie prosi nas by rzucać się w przepaść.

Chrześcijanin Zaskakuje Otoczenie - Miłość Nieprzyjaciół [WW] by ks. Wojciech Woźny & ks. Michał Kwitliński

Poznać Przyczynę Radości Symeona - Ofiarowanie Pańskie by ks. Wojciech Woźny & ks. Michał Kwitliński

Chrześcijański Influencer - Czy to łatwe? by ks. Wojciech Woźny & ks. Michał Kwitliński

Blask Chrystusa Czyni Z Pawła Apostoła by ks. Wojciech Woźny & ks. Michał Kwitliński

Chrześcijanin Jako Źródło Światła - Jedność Chrześcijan by ks. Wojciech Woźny & ks. Michał Kwitliński

Zdecydowana i pogodna konsekwencja Jana Chrzciciela przyciąga nawet Heroda. Jedność życia chrześcijanina to światło i magnes, który przyciąga innych do Chrystusa.